Łysienie androgenowe

Co to jest łysienie androgenowe?

Łysienie androgenowe to najczęstszy typ łysienia, uwarunkowany genetycznie i związany z działaniem hormonów androgenowych na mieszki włosowe. Jego istotą jest stopniowe miniaturyzowanie się mieszków włosowych u osób z genetyczną predyspozycją – pod wpływem androgenów wrażliwe mieszki produkują coraz cieńsze, krótsze i słabsze włosy, aż w końcu ich wzrost zanika. Proces ten przebiega stopniowo i postępuje z czasem. Dotyczy mężczyzn i kobiet, jednak ma u nich odmienny przebieg i wzór. U mężczyzn (łysienie typu męskiego) typowo zaczyna się od zakoli i przerzedzenia na szczycie głowy, prowadząc czasem do rozległego wyłysienia tych okolic. U kobiet (łysienie typu żeńskiego) ma najczęściej charakter rozlanego przerzedzenia włosów w okolicy szczytu głowy i przedziałka, zwykle bez całkowitego wyłysienia. Im wcześniej zostanie rozpoznane, tym większa szansa na spowolnienie jego rozwoju.

Jak przebiega łysienie androgenowe?

Łysienie androgenowe rozwija się stopniowo i ma charakterystyczny przebieg, różniący się u obu płci. U mężczyzn proces zwykle rozpoczyna się od cofania się linii włosów (zakoli) oraz przerzedzania na szczycie głowy. Z czasem obszary te mogą się powiększać i łączyć, prowadząc do wyłysienia górnej części głowy, podczas gdy włosy na bokach i z tyłu zwykle pozostają zachowane. U kobiet obraz jest najczęściej inny – objawia się rozlanym przerzedzeniem włosów, szczególnie widocznym w okolicy przedziałka i szczytu głowy, przy zwykle zachowanej linii włosów na czole. Włosy stają się cieńsze, słabsze i rzadsze, ale całkowite wyłysienie jest u kobiet rzadsze niż u mężczyzn. U podstaw procesu leży genetycznie uwarunkowana wrażliwość mieszków na androgeny, prowadząca do ich miniaturyzacji. U kobiet objawy mogą być też związane z czynnikami hormonalnymi wymagającymi diagnostyki.

Jak leczy się łysienie androgenowe?

Łysienie androgenowe jest procesem przewlekłym i postępującym, dlatego celem leczenia jest przede wszystkim spowolnienie jego rozwoju, zachowanie istniejących włosów oraz, w miarę możliwości, poprawa ich kondycji i gęstości. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoczęcie postępowania, bo trudniej odbudować włosy z mieszków, które już całkowicie zanikły. Leczenie powinno być dobrane indywidualnie i prowadzone pod opieką dermatologa lub trychologa. Stosuje się różne metody, w zależności od płci i zaawansowania – od terapii ukierunkowanych na pobudzenie wzrostu i ochronę mieszków włosowych, po zabiegi wspomagające dostępne w gabinetach, takie jak mezoterapia skóry głowy czy terapie z wykorzystaniem czynników wzrostu (np. osocze bogatopłytkowe). U kobiet istotne bywa uwzględnienie ewentualnego podłoża hormonalnego. Ważna jest konsekwencja oraz realistyczne oczekiwania.